Σπ. Σπυρίδη 33-37 - Βόλος
24210-27363
Ενδείξεις - Αντενδείξεις

Η virtual χρωμοενδοσκόπηση με ΝΒΙ , χρησιμοποιώντας την ψηφιακή επεξεργασία μεταβάλλει το φάσμα φωτός, επιτρέποντας τη λεπτομερή παρατήρηση των μικροαγγειακών δομών και της αρχιτεκτονικής του βλεννογόνου του πεπτικού σωλήνα, χωρίς τη χρήση χρωστικών ουσιών , με αποτέλεσμα να αναδεικνύονται λεπτομέρειες του βλεννογόνου που δεν είναι ορατές με άλλον τρόπο. Επιπλέον, επιτρέπει την ενδοσκοπική διάκριση μεταξύ αδενωμάτων και απλών υπερπλαστικών πολυπόδων , ενώ ενισχύει τον εντοπισμό των προκαρκινικών βλαβών.

Η Ευρωπαική Γαστρεντερολογική Ενδοσκοπική Εταιρία συνιστά την χρωμοενδοσκόπηση ΝΒΙ για την ενδοσκόπηση ατόμων με σύνδρομα πολυποδίασης ή οικογενούς καρκίνου παχέος εντέρου.

NBI11    NBI2   NBI3

Τι είναι η pH μετρία του οισοφάγου;

Η pH μετρία αποτελεί μια μέθοδο που  καταγράφει το pH στον οισοφάγο σας για να διαπιστώσετε αν έχετε γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ). Η δοκιμασία μπορεί επίσης να γίνει για να προσδιοριστεί η αποτελεσματικότητα της  φαρμακευτικής  ή χειρουργικής θεραπείας της ΓΟΠΝ.


Τι είναι η οισοφαγική παλινδρόμηση;

Οισοφαγική παλινδρόμηση είναι μια κατάσταση κατά την οποία ποσότητα οξέος του στομάχου παλινδρομεί μέσα στον οισοφάγο (το "σωλήνα τροφών" που οδηγεί από το στόμα προς το στομάχι).


Τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια της οισοφαγική παλινδρόμηση;

Ένας εξειδικευμένος μυς, ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας, που βρίσκεται στα όρια οισοφάγου -  στομάχου  ,  ανοίγει για να επιτρέψει την διέλευση υγρού και στερεού τροφικού περιεχομένου  να περάσει στο στομάχι, κλείνοντας  στη συνέχεια ι. Όταν ο σφιγκτήρας δεν κλείνει ερμητικά, τροφικό περιεχόμενο, οξέα του στομάχου και άλλα πεπτικά υγρά μπορούν να παλινδρομήσουν  πίσω στον οισοφάγο. Όταν συμβαίνει αυτό, η κατάσταση αυτή ονομάζεται γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Οταν η παλινδρόμηση παρατηρείται σε τακτική βάση, μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη στον οισοφάγο. Η δοκιμασία της pH μετρίας του οισοφάγου μετρά πόσο συχνά το περιεχόμενο του στομάχου παλινδρομεί στον κατώτερο  οισοφάγο και πόσο όξινο είναι.


Πώς λειτουργεί η εργασία του οισοφάγου δοκιμή pH;

Ένας  λεπτός, μικρού διαμέτρου σωλήνας με ένα αισθητήρια στην άκρη του διέρχεται απαλά μέσω της ρινικής οδού, στον οισοφάγο και τοποθετείται περίπου 2 εκ. πάνω από το κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα. Ο σωλήνας στερεώνεται στη μια  πλευρά του προσώπου σας με διαφανή ταινία. Στο άκρο του σωλήνα εξόδου από τη μύτη σας είναι συνδεδεμένο σε ένας  φορητός  καταγραφέας  που φοριέται στη ζώνη σας ή πάνω από τον ώμο σας. Ο ιατρός θα αναθεωρήσει τις οδηγίες παρακολούθησης μαζί σας.


Πώς μπορώ να προετοιμαστώ για την 24-ωρη δοκιμή pH του οισοφάγου;

    Επτά ημέρες πριν από την περίοδο παρακολούθησης, απαγορεύεται η λήψη  αναστολέων αντλίας πρωτονίων: ομεπραζόλη, λανσοπραζόλη, ραμπεπραζόλη, παντοπραζόλη, esomeprazole, dexlansoprazole.
    Δύο ημέρες (48 ώρες) πριν από την περίοδο παρακολούθησης, απαγορεύεται η λήψη   αναστολέων Η2: ρανιτιδίνη, σιμετιδίνη, φαμοτιδίνη, μετοκλοπραμίδη.
    Έξι ώρες πριν από την περίοδο παρακολούθησης, δεν λαμβάνονται  αντιόξινα (όπως  Gaviscon, Maalox, γάλα Μαγνησίας, Riopan, κ.τ.λ)
    Τέσσερις έως 6 ώρες πριν από το ραντεβού σας, μην τρώτε ή πίνετε

Σημείωση: Μερικές φορές, ο γιατρός σας μπορεί να θελήσει να συνεχίσει τη λήψη ορισμένων φαρμάκων κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης για να διαπιστωθεί εάν είναι αποτελεσματική.


Όταν η δοκιμή έχει αρχίσει, τι πρέπει να κάνω ;

Δραστηριότητα: Ακολουθήστε τη συνηθισμένη καθημερινή ρουτίνα σας. Μην μειώνετε  ή αλλάζετε τις δραστηριότητές σας κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης. Με αυτόν τον τρόπο  τα αποτελέσματα της παρακολούθησης θα δώσουν χρήσιμες πληροφορίες.
Σημείωση: Ο εξοπλισμός δεν μπορεί να βραχεί.
Διατροφή: Τρώτε τακτικά γεύματα σ τις συνήθεις ώρες. Αν δεν τρώτε κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης, το στομάχι σας δεν θα παράγει οξύ, ως συνήθως, και τα αποτελέσματα των δοκιμών δεν θα είναι ακριβή. Τρώτε τουλάχιστον 2 γεύματα την ημέρα. Τρώτε τροφές που έχουν την τάση να αυξάνουν τα συμπτώματά σας. Μην μασάτε τσίχλα κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης.
Ξαπλωμένος: Παραμείνετε όρθιος κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μην ξαπλώνετε έως ότου πάτε για ύπνο.
Φάρμακα: Συνεχίστε να ακολουθείτε τις συμβουλές του γιατρού σας σχετικά με τα φάρμακα κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης.
Συμπτώματα εγγραφής: Πατήστε το κατάλληλο πλήκτρο εγγραφής σας όταν εμφανίζονται τα συμπτώματα (όπως συζητήθηκε με τον ιατρό).
Καταγραφή γεγονότων: Καταγράψτε το χρόνο που αρχίσετε ή σταματήσατε  να τρώτε και να πίνετε (οτιδήποτε άλλο εκτός από νερό βρύσης).
Ασυνήθιστα συμπτώματα ή παρενέργειες. Αν νομίζετε ότι  βιώνετε οποιαδήποτε ασυνήθιστα συμπτώματα ή παρενέργειες, καλέστε τον γιατρό σας.


Θα επιστρέψετε  την επόμενη μέρα για να αφαιρεθεί ο σωλήνας. Οι πληροφορίες σχετικά με τη συσκευή εγγραφής θα περαστούν στον υπολογιστή και τα αποτελέσματα θα αναλυθούν.
Μετά την ολοκλήρωση της μελέτης: Συνεχίζετε κανονικά την  διατροφή και τα φάρμακα σας. Ο γιατρός σας θα συζητήσει τα αποτελέσματα της μέτρησης  μαζί σας κατά τη διάρκεια του επόμενου προγραμματισμένου ραντεβού σας.

   Η ενδοσκοπική απεικόνιση του λεπτού εντέρου, αποτελούσε ανέκαθεν ένα δύσκολο πρόβλημα για τους γαστρεντερολόγους, καθώς οι παλαιές μέθοδοι διερεύνησής του με τη χρήση ακτινοσκιερού υγρού και ακτινολογικό έλεγχο, δεν επαρκούσαν για την πλήρη και λεπτομερή εξέτασή του.

endoksopiki kapsoulaΤο μήκος του λεπτού εντέρου ( περίπου 8 μέτρα) και η ελικοειδής ανατομική του θέση μέσα στην κοιλιακή χώρα, καθιστούσαν δυνατή την ενδοσκοπική απεικόνιση μόνο του δωδεκαδακτύλου (του πρώτου τμήματος του λεπτού εντέρου, μετά το στομάχι) και του τελικού ειλεού (του τελευταίου τμήματος του λεπτού εντέρου, στην ένωση του με το παχύ) με τα υπάρχοντα συμβατά ενδοσκοπικά μέσα.

Το 2001 όμως, μια καινούργια τεχνική αυτή της ενδοσκοπικής κάψουλας, εισήχθη στην ευρεία κλινική πρακτική, ανοίγοντας καινούργιους δρόμους στη διάγνωση και θεραπεία των παθήσεων του λεπτού εντέρου.

Η τεχνική αυτή, χρησιμοποιεί μια κάψουλα διαστάσεων 10 Χ 25 χιλιοστών περίπου (μέγεθος που μπορεί να διαφέρει ανάλογα με το μοντέλο) η οποία περιέχει μηχανισμό λήψης πολλαπλών φωτογραφιών ανά δευτερόλεπτο (από 2 έως 30 εικόνες το δευτερόλεπτο ανάλογα το μοντέλο).

CAM1  CAM2

   Την κάψουλα αυτή, ο ασθενής την καταπίνει σαν ένα μεγάλο χάπι με λίγο νερό, παρουσία του θεράποντος ιατρού του και αφού έχει μείνει νηστικός από το προηγούμενο βράδυ και για περίπου 12 ώρες.

Την ίδια στιγμή, ο ασθενής φοράει γύρω από τη μέση του και μέσα σε μια ειδική ζώνη, ένα φορητό ηλεκτρονικό δέκτη ασύρματης επικοινωνίας, με την κάψουλα πομπό.

 Μετά την κατάποση και αφού η κάψουλα περάσει από τον οισοφάγο, ενεργοποιείται αυτόματα η πηγή ενέργειας της κάψουλας, η οποία αρχίζει τη λήψη των φωτογραφιών από το εσωτερικό του εντέρου, τις οποίες στέλνει ασύρματα και υπό μορφή ηλεκτρονικών πληροφοριών στο δέκτη που ο ασθενής φοράει γύρω από τη μέση του.

Η όλη διαδικασία κρατάει περίπου 8 ώρες, κατά τη διάρκεια των οποίων, ο ασθενής μπορεί να πάει σπίτι του ή να γυρίσει κανονικά στη δουλειά του.

Μπορεί να πιει νερό μετά από δυο ώρες και να γευματίσει ελαφρά μετά από τέσσερις ώρες από τη στιγμή της κατάποσης της κάψουλας, εκτός και αν ο θεράπων ιατρός δώσει διαφορετικές οδηγίες στον ασθενή.

Μετά την παρέλευση των 8 ωρών, ο ασθενής επιστρέφει στο θεράποντα ιατρό του, ο οποίος αφαιρεί την ειδική ζώνη με τον ηλεκτρονικό δέκτη και επεξεργάζεται τις πληροφορίες που έχουν συλλεχθεί.

Η κάψουλα η οποία είναι μιας χρήσεως αποβάλλεται αργότερα δια της φυσικής οδού.

  Οι συνήθεις κλινικές ενδείξεις για τη χρησιμοποίηση της τεχνικής αυτής προς το παρόν, είναι οι κάτωθι:

  1. Η διερεύνηση απώλειας αίματος από το γαστρεντερικό σύστημα, όπου υπάρχει βάσιμη υποψία συμμετοχής του λεπτού εντέρου, αφού ο έλεγχος του άνω πεπτικού (με απλή γαστροσκόπηση) και του κάτω πεπτικού (με κολονοσκόπηση) απέβη αρνητικός.
  1. Η διερεύνηση του λεπτού εντέρου για εξελκώσεις βλεννογόνου και για άλλα μορφολογικά “τυπικά” ευρήματα, συμβατά με τη νόσο του Crohn, σε ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου.
  1. Κοιλιακό άλγος αγνώστου αιτιολογίας (όταν σε έναν ασθενή με κοιλιακό άλγος, έχει προηγηθεί ο “τυπικός” κλινικός και παρακλινικός έλεγχος, χωρίς όμως να έχει προσδιορισθεί επιτυχώς η αιτιολογία και η προέλευση του πόνου).

Η τεχνική της ενδοσκοπικής κάψουλας, είναι μια κατ’ εξοχήν  ασφαλής και μη επώδυνη μέθοδος ελέγχου του λεπτού εντέρου, η οποία στα χέρια ενός έμπειρου ενδοσκόπου - γαστρεντερολόγου, μπορεί να έχει σημαντική διαγνωστική αξία.

Αν και οι επιπλοκές από αυτή τη μέθοδο είναι σπάνιες, σε δυο κατηγορίες ασθενών, η κάψουλα μπορεί να προκαλέσει απόφραξη του αυλού του λεπτού εντέρου προκαλώντας αποφρακτικό ειλεό.

Έτσι η κάψουλα, θα πρέπει να αποφεύγεται ως πρώτη τεχνική ελέγχου του λεπτού εντέρου, στους ασθενείς όπου:

  1. Yπάρχει υποψία στενώσεως του αυλού του λεπτού εντέρου (όπως μπορεί να συμβεί με ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο του Crohn) και
  2. Σε αυτούς που υπάρχει υποψία μορφώματος του λεπτού εντέρου με σχεδόν ολική απόφραξη του αυλού.

Στους ασθενείς αυτούς, μια εντερόκληση με βαριούχο υγρό θα πρέπει να προηγείται πάντοτε της αποφάσεως για τη χρήση ή όχι της ενδοσκοπικής κάψουλας.

Η ενδοσκοπική κάψουλα προς το παρόν, αποτελεί μόνο ένα διαγνωστικό εργαλείο, καθώς η παρούσα τεχνολογία σε ευρεία τουλάχιστον κλινική χρήση, δεν επιτρέπει ακόμα επεμβατικές πράξεις, όπως τη λήψη βιοψιών, καυτηριασμούς αγγειοδυσπλασιών ή ακόμη και πολυπεκτομές.

Καθώς όμως η εξέλιξη της τεχνολογίας είναι ραγδαία, πολύ σύντομα οι κλινικές εφαρμογές της τεχνικής αυτής θα είναι και επεμβατικές και κατ' επέκτασιν θεραπευτικές.

Η ενδοσκοπική πολυποδεκτομή αποτυγχάνει όταν: 1) ο πολύποδας δεν αφαιρείται πλήρως 2) παρατηρείται αιμορραγία ή διάτρηση που μπορεί να χρειαστούν και χειρουργική αντιμετώπιση, 3) παρατηρείται διάτρηση μετά από πολυποδεκτομή κακοήθους πολύποδα με κίνδυνο περιτοναϊκής εμφύτευσης. Αυτές είναι και οι δυνητικές επιπλοκές της πολυποδεκτομής. Οι κύριες όμως και κλασσικές επιπλοκές είναι η αιμορραγία και η διάτρηση [1].


ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ
Η αιμορραγία είναι η συχνότερη επιπλοκή μετά από πολυποδεκτομή και συμβαίνει είτε γιατί η υποβλεννογόνια αρτηρία δεν έχει επαρκώς καυτηριαστεί, είτε κυρίως όταν αποπίπτει η νεκρωτική εσχάρα σε δεύτερο χρόνο. Μπορεί να παρατηρηθεί μετά από τη χρήση βρόχου πολυποδεκτομής αλλά και λαβίδας hot biopsy. Η εκδήλωση της αιμορραγίας μετά από πολυποδεκτομή κλασσικά περιγράφεται ως άμεση, κατά τη διάρκεια της πολυποδεκτομής ή απώτερη (μέχρι και 14 ημέρες μετά). Οι κλινικές συνέπειες σπάνια είναι σοβαρές αλλά πρέπει να αντιμετωπισθεί άμεσα αφού μπορεί να οδηγήσει σε shock, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η συχνότητα της αιμορραγίας μετά από πολυποδεκτομή κυμαίνεται από 0.66 έως 3.4% των πολυποδεκτομών (μέσος όρος 1.2%) [2,3].
Δεν έχουν όλοι οι πολύποδες τον ίδιο κίνδυνο αιμορραγίας. Οι παράγοντες κινδύνου είναι:
1) Θέση: Πολύποδες με μεγαλύτερο κίνδυνο αιμορραγίας είναι του δεξιού κόλου, γιατί το τοίχωμα του εντέρου είναι λεπτότερο και οι υποβλεννογόνιες αρτηρίες είναι πλησιέστερα στο βρόχο ή στη ζώνη της ηλεκτροπηξίας [5]. Επίσης οι υποβλεννογόνιες αρτηρίες φαίνεται να είναι αφθονότερες στο δεξί κόλον χωρίς όμως να υπάρχουν επαρκή βιβλιογραφικά δεδομένα.
2) Μέγεθος και Σχήμα: H συχνότητα αιμορραγίας των μεγάλων πολυπόδων (>2εκ) είναι περί 5.4% [2].΄Οσο περισσότερος ιστός περιβροχίζεται τόσο περισσότερες υποβλεννογόνιες αρτηρίες παγιδεύονται και αυξάνεται ο κίνδυνος αιμορραγίας. Κατά συνέπεια, η τμηματική πολυπεκτομή όταν εφαρμόζεται δεν πρέπει να αφαιρεί τμήματα >2εκ. Οι έμμισχοι πολύποδες με παχύ μίσχο επίσης αιμορραγούν συχνότερα.
3) Παράγοντες που αφορούν τον Ασθενή: Η λήψη αντιπηκτικών φαρμάκων
(κουμαρινικά, ασπιρίνη, αντιαιμοπεταλιακά) ή ιστορικό διαταραχής της πηκτικότητας αποτελούν παράγοντες υψηλού κινδύνου για αιμορραγία μετά από πολυποδεκτομή
[5]. Έχει επίσης αναφερθεί ότι ηλικία (>65ετών) και το ιστορικό αρτηριακής
υπέρτασης επίσης αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας μετά από πολυποδεκτομή [6].
4) Τεχνική: Η χρήση hot biopsy ενέχει τον ίδιο κίνδυνο αιμορραγίας μετά από
πολυπεκτομή με το βρόχο παρά το μικρότερο μέγεθος των πολυπόδων που αφαιρεί [7]. Και αυτό γιατί ο καυτηριασμός επεκτείνεται κάθετα στον υποβλεννογόνιο καταστρέφοντας το τοίχωμα των αγγείων οπότε και αυξάνεται ο κίνδυνος της απώτερης αιμορραγίας όταν η εσχάρα απομακρυνθεί. Αντίθετα, με τη χρήση του βρόχου που κατευθύνει τον καυτηριασμό παράλληλα με το τοίχωμα καταστρέφονται μόνο τα αγγεία που περιβροχίζονται.


ΔΙΑΤΡΗΣΗ
Αποτελεί την πιο σοβαρή πρώιμη επιπλοκή της πολυποδεκτομής. Η διάτρηση μετά από πολυπεκτομή, περιλαμβάνει την απλή διεκβολή στο τοίχωμα της βελόνης έγχυσης οπότε και εκδηλώνεται με πόνο και πυρετό, μέχρι την αφαίρεση τμήματος τοιχώματος εντέρου με κλινική εκδήλωση οξείας χειρουργικής κοιλίας.
Η διάτρηση μπορεί να εκδηλωθεί άμεσα όταν έχει εκταμεί εντερικό τοίχωμα σε όλο του το πάχος ή όψιμα όταν η νεκρωτική εσχάρα αποπίπτει. Περιβροχισμός της ειλεοτυφλικής βαλβίδας ή εκκολπώματος οδηγεί επίσης σε διάτρηση.
Η συχνότητα της διάτρησης μετά από πολυποδεκτομή κυμαίνεται ευρέως από 1 στις 100 μέχρι 1 στις 1000 πολυποδεκτομές ή 0.4% ανά ασθενή που υποβάλλεται σε πολυποδεκτομή [2]. Ο κίνδυνος διάτρησης αυξάνει με το μέγεθος του πολύποδα, με τους άμισχους πολύποδες και με τους πολύποδες του δεξιού κόλου, περισσότερο δε του τυφλού. Στο τυφλό ο κίνδυνος διάτρησης είναι υψηλότερος αφού εκεί είναι συχνότεροι οι επίπεδοι και άμισχοι πολύποδες και το τοίχωμα του εντέρου είναι λεπτό. Αντίθετα η διάτρηση είναι σπανιότερη στο ορθό που το τοίχωμα είναι παχύτερο.
Με σκοπό την ακριβή καταγραφή της συχνότητας και των παραγόντων κινδύνου των δύο βασικών επιπλοκών της πολυποδεκτομής (αιμορραγία και διάτρηση), δημοσιεύτηκε πρόσφατα προοπτική πολυκεντρική μελέτη με 4000 πολυποδεκτομές [8]. Επιπλοκές παρουσίασαν 9.7% των ασθενών (6.1% των πολυπόδων), 75% αυτών ήταν ήπιες (αιμορραγία που αντιμετωπίστηκε συντηρητικά χωρίς μετάγγιση) και η θνησιμότητα ήταν μηδενική. Μετά από στατιστική ανάλυση ευρέθη ότι το μέγεθος του πολύποδα κυρίως αλλά και η θέση (δεξί κόλον) και το σχήμα του (άμισχος), καθώς και ο αριθμός των πολυπόδων είναι οι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για αιμορραγία και για διάτρηση του εντέρου. Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι πολύποδες >1cm στο δεξί και >2cm στο αριστερό κόλον ή οι πολλαπλοί πολύποδες διατρέχουν
μεγαλύτερο του 3% κίνδυνο σημαντικών επιπλοκών μετά από πολυποδεκτομή.


ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥΠΟΔΕΚΤΟΜΗ
Αντιπροσωπεύει μία «κλειστή», αυτοπεριοριζόμενη διάτρηση και προκύπτει όταν η ηλεκτροπηξία επεκτείνεται στο μυικό και ορογόνο χιτώνα του εντερικού τοιχώματος. Ο ασθενής παρουσιάζει όλα τα συμπτώματα και σημεία της εντερικής φλεγμονώδους διεργασίας όπως σκωληκοειδίτιδας ή εκκολπωματίτιδας με τη διαφορά ότι η φλεγμονή δεν είναι μικροβιακής αλλά θερμικής ενέργειας προέλευσης. Η κλινική συμπτωματολογία περιλαμβάνει εντοπισμένο πόνο, τοπική ευαισθησία και πυρετό με ή χωρίς σημεία περιτοναισμού 12-24 ώρες μετά την επέμβαση. Συνήθως ανταποκρίνεται στη θεραπεία με ενδοφλέβια αντιβίωση. Το σύνδρομο μετά από πολυποδεκτομή αποτελεί τη 2η συχνότερη επιπλοκή με συχνότητα 1% των πολυποδεκτομών [9]. Εμφανίζεται συνήθως μετά από μία δύσκολα τεχνικά πολυποδεκτομή όπου εφαρμόσθηκε για μεγάλη διάρκεια ηλεκτροκαυτηριασμός όπως στους μεγάλους (>2mm) έμμισχους πολύποδες, ή μετά από τμηματική εκτομή μεγάλου άμισχου πολύποδα του δεξιού κόλου όπου μπορεί να περιβροχίσθηκε και φυσιολογικός ιστός πέριξ του πολύποδα.


ΕΝΣΦΗΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΠΟΔΑ ΣΤΟ ΒΡΟΧΟ
Αυτό μπορεί να συμβεί όταν ο βρόχος εισάγεται βαθιά στο μίσχο ή στον ιστό του πολύποδα, δίνεται ηλεκτροπηξία και κατόπιν ο ενδοσκόπος αποφασίζει να απομακρύνει το βρόχο διακόπτοντας την πολυπεκτομή. Αντιμετωπίζεται με κατάλληλους χειρισμούς.


ΠΟΛΥΠΟΔΕΚΤΟΜΗ ΣΤΟ ΑΝΩΤΕΡΟ ΠΕΠΤΙΚΟ
Οι επιπλοκές της πολυποδεκτομής στο στόμαχο ή 12δακτύλο είναι ίδιες με αυτές στο κόλον. Συχνά η πολυποδεκτομή είναι πιο εκτεταμένη αλλά και το τοίχωμα του 12δακτύλου και λεπτού εντέρου είναι λεπτότερο για αυτό και ο κίνδυνος αιμορραγίας ή διάτρησης μεγαλύτερος.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Fatima H, Douglas KR. Minimizing endoscopic complicatios: Colonoscopic polypectomy. Gastrointest Endoscopy Clin N Am 2007;17:145-156
2. Wayne JD, Kahn O, Auerbach ME. Complications of colonoscopy and flexible sigmoidoscopy. Gastroendosc Clin N Am 1996;6:343-377
3. Uno Y, Morita T. Colonic perforation and serosal tears associated with colonoscopy. Lancet 1997;349:1888
4. Church JΜ. Experience in the endoscopic management of large colonic polyps. ANZ J Surg. 2003 Dec;73(12):988-95
5. Eisen GM, Baron TH, Dominitz JA, Faigel DO et al. Guideline on the management of anticoagulation and antiplatelet therapy for endoscopic procedures. Gastrointest Endosc 2002 Jun;55(7):775-9.
6. Hirotsugu W, Yutaka Y, Makoto O et al. Risk assessment for delayed hemorrhagic complication of colonic polypectomy: polyp-related factors and patient-related factors. Gastrointest Endosc 2006;64:73-78
7. Weston AP, Campbell DR. Diminutive colon polyps. Histopathology, spatial distribution, concomitant significant lesions and treatment complications. Am J Gastroenterol 1995;90:24-28
8. Heldwein W, Dollhopf M, Rosch T et al. The Munich Polypectromy study (MUPS): Prospective analysia of complications and risk factors in 4000 colonic snare polypectomies. Endoscopy 2005;37:1116-1122
9. Wayne JD, Lewis BS, Yessayan S. Colonoscopy. A prospective report of complications. J CLIN Gastroenterol 1992;15:347-351

Περισσότερα Άρθρα...